Evet kendimi sevmeyi ögrenene kadar baya engeller atlattim ben
çok acilar yasadim, çok yalniz kaldim, çok agladim kimsenin anlayamayacagi kimsenin aglayamayacagi kadar çok...
Niye bu kadar duygusalim sanki ben, niye bu kadar iyi niyetliyim ben, hep ben mi iyi olmak zorundayim sanki....
Kendimi kandirdim çok zaman, insanlarin hepsi benim gibi iyi niyetli sandim aldandim,
iyileride var elbet benim gibi ama iste onlarda aci çekmeye mahkum tipki ben gibi...
Hep geleneklere göre örf adet ananelere göre yasarsiniz
ailenin ilk çocugu olmak sorumlulugunu tasirsiniz
bazen annenizin babanizin cahilliklerine kurban edilirsiniz
aileniz üzülmesin diye onlarin istedigi kisi ile evlenirsiniz daha çocuk yasta
ve birde çocuk yasta anne olmak daha kendine bakamazken
fazla sürmez tabi hazir degilsinizdir evlilige birinci deneme olmaz
bir daha kesinlikle denememe karari alirsiniz fakat
hadi belki bu kez mutlu olabilirmiyim diye ikinciyi düsünmediginiz bir anda
çoktan aileniz karar vermistir yine sizin adiniza kizimiz bu kez mutlu olacak
iyi yer zengin olgun bir koca gelecegi garanti iste daha ne istenir ki :)
kimse düsünmez babasi yasinda bir adamla mutlu olabilir mi acaba diye
kimse düsünmez gurbet elde evladindan nasil ayri kalir bir anne diye
yine sizin adiniza verilir tüm kararlar sadece susup bakakalirsiniz
o devirde büyükler ne derse o olur karsi gelinmezdi çünki
Yine ben düsünürüm ailem üzülmesin onurlari kurtulsun bosanmis bir kizlari olmasin
benim yüzümden baslarini öne egmesinler diye sanki ilk bosanan ben misim gibi
sanki namusuyla bosanmak bir suçmus gibi hep ezilen hep kendini suçlu hisseden ben....
Sabir dile dile bitmez senelere katlanmak zor gelsede kimse üzülmesin diye...
Zorla geçer seneler kavgalar saygisizliklar hakaretler daha neler neler...
Ailem üzülecek dayan, el alem ne der aman kizim dayan, bir adin iki olur dayan
Ömür geçer seneler geçer bir kez beni düsünen olmaz bir kez kendimi düsünmek aklima gelmez...
Evet iyi niyetlisin ya sen kendini düsünemezsin...
Derken yolun yarisina gelinir artik yas 35 sabrin sinirlari zorlanir
Ama sabir kalmamistir artik çünki sadece kendiniz degil iki evlatlarinizda mutsuzdur
Kavgalar arasinda annelerine siper olarak çirpinmalarina hangi annenin yüregi daha fazla dayanir
karar ani gelir çatar annelik kararliligi ile bütün gücünle son kararim der ve kimseyi karistirmazsin
Bu kez ailenden önce evlatlarinin üzülmemesi önce gelir çünki...
Bitti mi gerçekten inanamazsin, dünya kocaman bir bos küre de sende ortasinda iki evlatla kalakalirsin...
Simdi ne olacak bunca baskidan bunca ezintiden bunca hüzünden sonra
ayaklarin üstünde durabilecek misin güçlü müsün bu kadar daha önemlisi cesur musun ?
mecbursundur güçlü olmaya iki evladinin senden baskasi yoktur gurbet elde çünki...
Sonra hayat mücadelesi baslar yeniden elinden geleni yaparsin ama kolay degildir
en çok darbe vuranda kimsesizlik, bi de gurbet el olmasa vatan özlemi de cabasi...
Gece olunca çocuklarda uyuyup sesleri kesilince kendinle basbasa kalip hayatini gözden geçirirsin
ne yaptimda böyle bir hayati hak ettim dersin, oysa hep iyi niyetliydin sen kimseyi üzmedin kirmadin...
kader dedikleri bu iste dersin kabullenirsin iki damla yas süzülür yanaklarindan uyuyamazsin
Sonra bir umut isigi cikar karsina acaba mi dersin sonunda mutluluk benimde mi kapimi çalacak inanamazsin
ilk defa bir sevgilin olur sevmenin ne demek oldugunu tadarsin hayatinda sanal da olsa seversin
hersey tam bekledigin gibidir rüya gibi duygu yüklü tertemiz bir ask yasarsin demek sevmek bu kadar güzelmis dersin
ama hersey o kadar yolundadir ki zaman zaman korkarsin kaybetmekten yine aci çekmekten
ve korktugunda basina gelir sevdigin bir baskasinindir kolun kanadin yine kirik dökük kalakalirsin
vazgeçemezsin yinede inanmak istemezsin, kaderinin degismesi gerektir artik sende mutlu olmalisin...
Yine sabretmek sana düser beklersin sevdiginin sadece senin olacagi ani beklersin
Ne bitmez beklemektir bu hala çocuk gibi kendini kandirip durursun...
Bekledikçe uzaklasir sevdigin senden verdigi kararlardan vazgeçer bocalar
kimi daha çok sevdigine karar veremez bir türlü onun da elinde degildir zaten...
geceleri yalnizliktan aglarsin dualar edersin dogru yolun sonunu görmek için
vicdan azabi içinde yine kendini suçlarsin yine sensindir fazlalik olan çekil git...
Kolay bir karar degildir verilmesi gereken seviyorum dese de cesareti yoktur adim atmaya
yine kalakalirsin ve yine kaderinin oyunu seni esir alir bütün umutlarin yikik basin önünde
gözlerinde yaslar kalbinde hançer sancisi karar vermesi gerekende yine sensindir...
Umut kalmadigindan eminsindir artik aglamakta çare olmuyordur bitmez gecelerde
Sarkilarda teselli ararsin ama onlarda acilarini büyütmekten baska ise yaramaz bir hal alir..
Tüm umutlarin kirik aninda dualarinin karsiligi gibi biri çikar karsina ne yaptinsa vazgeçmez pesini birakmaz
pes etmemesi seninde hosuna gider aslinda tüm hüzünlerden kurtulma ani nihayet geldi mi dersin
yine iyi niyetli sen yine herseyi unutup kanmaya hazirsindir geride birakmak istediklerine umuttur belki de
deneyip denememeye kararsiz düsünürsün uzun uzun bir yanda sevgiyle gözlerine bakan seni sen beni tanimadan seviyordum yillardir sana açilamamistim diyen biri bir yanda umutsuz bir sevda
Denemek istiyorum, artik bende mutlu olmak istiyorum, umarim bu kezde yanilmam diyorum
süphelerde pesimi biraksa, bu kez de çocuklar gibi hiç bir seyi düsünmeden yasayabilsem herseyi...
Kendime hayret ediyorum galiba olacak, galiba ilk kez kendimi düsünüyorum
evet evet kendimin farkina vardim ben sonunda, baskalarini degilde kendimi mutlu etmek için adim atma zamani gelmis meger
simdi sadece kendimi seviyorum ben meger ne güzel seymis kendini sevmek
birazda kendine iyilik yapabilmek ve bunun hissettirdigi mutluluk hala inanamiyorum
Kendimi Sevmeyi De Ögrendim Ya Sonunda!...
06:50 30.08.2009